sękaty


sękaty
1. Sękata dusza, natura «o kimś upartym, przekornym»: (...) sękate dusze, trudno się z nimi dogadać. Roz bezp 1997.
2. Sękate palce «palce rąk lub nóg o nierównych, zgrubiałych, wystających na kształt sęków stawach»: (...) patrzył, jak stary pochyla się, zagląda w głąb, coś mówi i pokazuje sękatymi palcami. W. Odojewski, Zasypie.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • sękaty — {{/stl 13}}{{stl 8}}przym. Ia {{/stl 8}}{{stl 7}} mający wiele sęków : {{/stl 7}}{{stl 10}}Sękate drzewo. Sękaty kij. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • sękaty — «pełen sęków, pokryty sękami» Sękaty kij. Sękate drzewo. ◊ Sękate palce «palce rąk, nóg o nierównych, zgrubiałych, wystających na kształt sęków stawach» …   Słownik języka polskiego

  • dusza — 1. Aż dusza rośnie «powiedzenie wyrażające radość, zadowolenie z czegoś»: (...) zgodnie pracują, pomagają sobie... aż dusza rośnie (...). Roz bezp 2001. 2. Bratnia, pokrewna, przyjazna dusza «człowiek bliski komuś pod jakimś względem, podobny do… …   Słownik frazeologiczny

  • natura — 1. Coś jest, coś staje się czyjąś drugą naturą «ktoś przyzwyczaił się, przyzwyczaja się do jakiegoś postępowania, do odruchowego zachowywania się w jakiś sposób»: Nie najeżaj się, kiedy coś idzie nie po twojej myśli, nie pozwól, by rozdrażnienie… …   Słownik frazeologiczny

  • palec — 1. Chodzić koło kogoś na palcach «bardzo troskliwie obchodzić się z kimś, opiekować się kimś, dbać o kogoś»: Chodzisz koło niej na palcach, a ona ci tylko pyskuje! Ładne mi wychowanie. Roz bezp 2002. 2. Maczać w czymś palce «brać udział, zwykle… …   Słownik frazeologiczny

  • kij — m I, D. a; lm M. e, D. ów 1. «prosty drąg drewniany; łodyga, patyk, laska» Kij gruby, ostrugany, sękaty. Kij bambusowy, trzcinowy, wiklinowy. Kij dziadowski, podróżny, żebraczy. Szczotka na kiju. Bić, obić, uderzyć, walnąć, zdzielić kijem; dostać …   Słownik języka polskiego

  • kijaszek — m III, D. kijaszekszka, N. kijaszekszkiem; lm M. kijaszekszki zdr. od kijek. Cienki, sękaty kijaszek. Podpierać się kijaszkiem …   Słownik języka polskiego

  • pień — m I, D. pnia; lm M. pnie, D. pni 1. «wieloletnia zdrewniała łodyga drzewa osiągająca zwykle znaczną wysokość i grubość; stanowi kolumnę, na której wspiera się korona drzewa oraz łączy koronę z korzeniami» Cienki, potężny, smukły, strzelisty,… …   Słownik języka polskiego

  • sękacz — m II, D. a; lm M. e, D. y a. ów 1. «kij sękaty; drzewo gałęziste, sękate» 2. «ciasto cukiernicze piaskowo biszkoptowe; pieczone w specjalny sposób na obracającym się rożnie, w celu otrzymania zwisających nacieków (sęków)» …   Słownik języka polskiego

  • sękatość — ż V, DCMs. sękatośćści, blm rzecz. od sękaty …   Słownik języka polskiego